Izba Rzemieślnicza w Opolu

W niedzielę, 25 września 1927 r., odbyło się w Opolu uroczyste otwarcie nowego gmachu Izby Rzemieślniczej (przy obecnej ul. Katowickiej). Budynek zaprojektował Oskar Goltz, który także nadzorował przebieg prac budowlanych. Na uroczystość licznie przybyli rzemieślnicy z całego Górnego Śląska. Centralnym punktem obchodów był imponujący pochód, w którym przedstawiciele najróżniejszych cechów zaprezentowali wspaniałe wozy paradne. Swoje zainteresowanie świętem górnośląskiego rzemiosła wykazali również przedstawiciele najwyższych władz, duchowieństwa, związków gospodarczych oraz licznych stowarzyszeń.

Na oficjalną ceremonię, która odbyła się przed nowym budynkiem Izby, przybyło wielu gości honorowych, m.in.: wiceprezes dr von Krause, nadburmistrz dr Neugebauer, radca miejski dr Born, dyrektor generalny Hoffmann, radca rządowy i przemysłowy Spannagel oraz dyrektor Kolei Rzeszy Hoffmann. Oprawę muzyczną wydarzenia zapewniły Stowarzyszenie Orkiestrowe oraz Męskie Towarzystwo Śpiewacze „Concordia”.

Przemówienie okolicznościowe wygłosił zastępca prezesa Izby, Hoenisch z Głogówka (Hoenisch-Oberglogau), który podkreślił znaczenie jednoczenia się rzemieślników w ramach silnych organizacji. Choć Izba Rzemieślnicza powstała już w 1900 roku i od początku mierzyła się z trudnymi zadaniami, to dopiero wojna i inflacja przyniosły prawdziwe wyzwania. W tamtym krytycznym czasie to właśnie Izby zapewniały pracę rzemieślnikom, ratując wiele przedsiębiorstw przed upadkiem. Dowodzi to ogromnej potrzeby powołania instytucji, która ostatecznie znalazła swoją siedzibę w nowo wzniesionym gmachu w Opolu.

Oprócz niezbędnych pomieszczeń biurowych budynek mieścił m.in. małą salę konferencyjną, salę kursową i egzaminacyjną, kilka sal specjalistycznych oraz salę wystawową, a także mieszkania dla kierownictwa oraz woźnego. Do budynku przylegał lokal gastronomiczny z dużą salą mogącą pomieścić około 700 osób.

Do momentu powstania nowej siedziby Izba Rzemieślnicza wynajmowała pomieszczenia do prowadzenia własnej działalności, m.in. przy ul. Krakowskiej 28.

Zakres działań izby obejmował m.in.: tworzenie i organizacja cechów, komisji cechowych, zrzeszeń cechowych i związków branżowych, ożywienie działalności cechowej, wspieranie organizacji czeladniczych, szkolenie uczniów, nadzór nad szkoleniem i organizowaniem egzaminów czeladniczych, wspieranie szkół branżowych i zawodowych, instruktaż w zakresie księgowości i podatków, wsparcie gospodarcze rzemiosła, zwalczanie nieprawidłowości w działalności rzemieślniczej, opieka społeczna.

Skład izby przedstawiał się następująco:

– 18 członków wybranych przez cechy i stowarzyszenia rzemieślnicze

– 7 członków wybranych przez komisje czeladnicze

Po 1930 r. skład uległ zmianie: odpowiednio 24 i 8 członków.

Przewodniczący izby:

• Meyer Heinrich, mistrz kominiarski z Kietrza
• Czech Ferdinand, mistrz szewski z Opola
• Jurck Max, mistrz budowlany z Opola
• Kierownikiem biura był Grieger Franz z Opola, a stałym zastępcą Dr. Philipp Franz z Opola.